Szanowni Państwo!

W 2019 roku organizacje harcerskie i skautowe przeprowadzając pierwsze ogólnopolskie „Forum o wychowaniu”, rozpoczęły debatę o wychowaniu dzieci i młodzieży, by w ten sposób tworzyć płaszczyznę do publicznej dyskusji, w której biorą udział przedstawiciele świata nauki, praktycy wychowania, rodzice, nauczyciele, instruktorki i instruktorzy harcerscy.

W 2020 roku kontynuujemy debatę społeczną na temat kierunków wychowania w trzeciej dekadzie XXI wieku, umożliwiając wielu środowiskom naukowym, oświatowym, instytucjom państwowym, organizacjom pozarządowym wymianę myśli i doświadczeń dotyczących wychowania dzieci i młodzieży.

Motywem przewodnim tegorocznego wydarzenia jest postać wychowawcy – jego zadania, umiejętności i kompetencje. Jak ważne są rola i autorytet wychowawcy, mieliśmy szansę przekonać się podczas wiosennego lockdownu – z jednej strony udowodnił on, jak bardzo dzieci i młodzież potrzebują prawdziwych wychowawców z misją, z drugiej – pokazał, jak bardzo wychowawcy są osamotnieni w swojej pracy. Chcemy zwrócić uwagę na znaczenie
budowania relacji – zarówno wychowawców z wychowankami, jak i między wychowawcami – i przywództwa w wychowaniu młodych ludzi.

„Forum o wychowaniu” jest wspólnym przedsięwzięciem organizowanym przez Związek Harcerstwa Polskiego, Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej, Skautów Europy – Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego „Zawisza” Federacja Skautingu Europejskiego, Stowarzyszenie Harcerskie, Royal Rangers Polska,  Stowarzyszenie Skauci Króla i Niezależny Krąg Instruktorów Harcerskich „Leśna Szkółka”. Organizacje te są objęte wsparciem Rządowego Programu Wsparcia Rozwoju Organizacji Harcerskich i Skautowych na lata 2018-2030, dla którego Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa
Obywatelskiego jest instytucja zarządzającą. Chcemy pokazywać harcerstwo i skauting jako wszechstronną, skuteczną i sprawdzoną koncepcję wychowawczą, bo, jak mówił Robert Baden-Powell: „Celem wychowania skautowego jest podniesienie poziomu przyszłych, wzorowych obywateli, szczególnie pod względem charakteru i zdrowia; zastąpienie samolubstwa służbą dla bliźnich”.

Serdecznie zapraszamy do udziału w drugim „Forum o wychowaniu”. Ze względu na sytuację epidemiczną w Polsce w dn. 15.10.2020 postanowiliśmy zmienić formułę wydarzenia – konferencja odbędzie się w formie on-line 6 listopada 2020 roku. Podczas konferencji zostanie wstępne zaprezentowane praktyczne narzędzie budowania wspólnoty wychowawców. Ponadto, proponujemy Państwu udział w warsztatach obrazujących działanie narzędzia w dn. 21.11.2020, w godz. 10-14 (liczba miejsc ograniczona).

Zgłoszenia na konferencję przyjmujemy do 31 października 2020 do godz. 23.59.  Informacje o naszym przedsięwzięciu zamieszczamy na stronie http://calymzyciem.pl/ w zakładce: Forum o wychowaniu.

Z harcerskim pozdrowieniem Czuwaj!

hm. Małgorzata Sinica
koordynatorka
Rządowego Programu Wsparcia Rozwoju
Organizacji Harcerskich i Skautowych
na lata 2018-2030

Cele projektu „Forum o wychowaniu”:

  • stworzenie wspólnej płaszczyzny do publicznej dyskusji o wychowaniu dzieci
    i młodzieży, w której udział biorą przedstawiciele świata nauki, praktycy wychowania, rodzice, nauczyciele, instruktorki i instruktorzy harcerscy,
  • otwarcie debaty społecznej na temat kierunków wychowania młodzieży
    w trzeciej dekadzie XXI wieku,
  • pokazanie harcerstwa i skautingu jako wszechstronnej, skutecznej
    i sprawdzonej koncepcji wychowawczej.

Cele konferencji w 2020 roku:

  • wskazanie zadań, umiejętności i kompetencji wychowawców,
  • zwrócenie uwagi na znaczenie budowania relacji – zarówno z wychowankami, jak i między wychowawcami – i przywództwa w wychowaniu młodych ludzi.

Konferencja rozpocznie się od wykładu inauguracyjnego, po którym odbędzie się seria 15-minutowych wystąpień prelegentów przeplatana godzinnymi panelami dyskusyjnymi. W panelach moderowanych przez instruktorów harcerskich będzie brało udział – oprócz (w miarę możliwości) prelegentów – po kilku ekspertów-praktyków. Taka formuła pozwoli na zderzenie dwóch spojrzeń (często
z odmiennych światów) i może stać się źródłem inspirujących dyskusji. Każdy panel kończy się wnioskami, które zapisujemy. Po ostatnim panelu nastąpi podsumowanie całej konferencji.

  • Formuła konferencji: całkowicie online. Wystąpienia prelegentów mogą być wcześniej nagrane.
  • Po zakończeniu konferencji uczestnicy i prelegenci otrzymują wydawnictwo z materiałami pokonferencyjnymi (wystąpieniami i wnioskami).
  • Ostatnią merytoryczną częścią działań w ramach „Forum o wychowaniu” będą zajęcia warsztatowe (odbędą się 21.11 w godz. 10.00-14.00), których celem będzie zainicjowanie współpracy środowisk wychowawczych, która ma doprowadzić do zmiany społecznej.

Przyjmujemy zgłoszenia:

Od 5 do 26 października 2020 roku.

KOMITET NAUKOWY KONFERENCJI

prof. zw. dr hab. Agnieszka Cybal-Michalska

prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski

prof. zw. dr hab. Andrzej Massalski

prof. zw. dr hab. Grzegorz Nowik

dr hab. Jacek Kurzępa, profesor SWPS

ks. dr hab. Bogusław Edward Migut, profesor KUL

dr hab. Maciej Tanaś, profesor APS

dr hab. Tomasz Huk

 dr Ewa Palamer-Kabacińska

dr Jakub Czarkowski

prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski

Pedagog, profesor nauk społecznych, zatrudniony na Uniwersytecie Łódzkim i w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie,
dr h.c. multi, przewodniczący Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN (2011–2019), członek Sekcji Nauk Humanistycznych i Społecznych Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (2010–2020) i członek Zespołu Nauk Społecznych pierwszej kadencji Rady Doskonałości Naukowej.

Ostatnio wydał między innymi: Pedagogika. Podręcznik akademicki (współred. Z. Kwieciński, wyd. nowe, Warszawa 2019);
Istota, sens i uwarunkowania (wy)kształcenia (współaut. K. Maliszewski, D. Stępkowski, Kraków 2019);
„Przyrzeczenie wierności sprawie socjalizmu…”, czyli jak ZHP stało się organizacją wychowania socjalistycznego w świetle doktryny pedagogicznej po 1944 roku (Kraków 2019);
Turystyka habilitacyjna Polaków na Słowację w latach 2005–2016. Studium krytyczne (Łódź 2018); Pedagogia harcerskiego wychowania (Kraków 2018); Książki (nie)godne czytania? (Kraków 2017);
Meblowanie szkolnej demokracji (Warszawa 2017); Habilitacja. Diagnoza. Procedury. Etyka. Postulaty (Kraków 2017); Harcerstwo źródłem pedagogicznej pasji (Kraków 2016);
Edukacja (w) polityce. Polityka (w) edukacji. Inspiracje do badań polityki oświatowej (Kraków 2015); Diagnoza uspołecznienia publicznego szkolnictwa III RP w gorsecie centralizmu (Kraków 2013).

Redaktor naczelny kwartalnika „Studia z Teorii Wychowania”, członek rad naukowych czasopism pedagogicznych: „Littera Scripta Journals”, „The New Educational Review”, „Journal of Pedagogy” KNP PAN, „Chowanna”, „Przegląd Pedagogiczny”, „Forum Oświatowe”, „Auxilium Sociale Novum”, „Ars Educandi”, „Wychowanie na co Dzień”, „Problemy Wczesnej Edukacji” i „Horyzonty Wychowania”.

Zainteresowania naukowe: pedagogika ogólna, filozoficzne i teoretyczne podstawy wychowania, pedagogika porównawcza, andragogika i pedagogika (wczesno)szkolna.

prof. zw. dr hab. Grzegorz Nowik

Instruktor harcerski, pisarz publicysta, profesor zwyczajny, doktor habilitowany historii, pracownik Instytutu Studiów Politycznych PAN, kierownik Działu Historii i Badań Naukowych Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Redaktor naczelny „Przeglądu Historyczno-Wojskowego” (2000–2009), zastępca dyrektora Wojskowego Biura Badań Historycznych (2004–2009). W 1973 roku współtworzył pierwsze niejawne struktury harcerstwa niepokornego.
W latach 1980–1989 kierował w Warszawie kształceniem instruktorów Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego,  ruchu Płaskiego Węzła i Ruchu Harcerskiego Rzeczypospolitej. Współzałożyciel Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej (1989 rok), od 2016 roku przewodniczący ZHR.

dr hab. Jacek Kurzępa, profesor SWPS

Instruktor harcerski, absolwent pedagogiki opiekuńczej w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. T. Kotarbińskiego w Zielonej Górze. Doktoryzował się w 1996 roku na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu im. M. Kopernika w Toruniu w zakresie pedagogiki, później zaczął specjalizować się w socjologii (w tym socjologii młodzieży i wychowania). Ma stopień doktora habilitowanego. Był zawodowo związany z macierzystą uczelnią, a następnie z Instytutem Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Prowadził wykłady w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie, Wyższej Szkole Biznesu w Gorzowie Wielkopolskim i Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Wykładał w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, przekształconej następnie w SWPS Uniwersytet Humanistyczno-Społeczny, gdzie również został profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Nauk Społecznych. Profesor Wyższej Szkoły Kryminologii i Penitencjarystyki w Warszawie.

Działacz Akcji Wyborczej Solidarność, zasiadał z jej listy od 2001 do 2002 w sejmiku lubuskim I kadencji. 

Poseł VIII i IX kadencji Sejmu RP, członek Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem.

Socjolog młodzieży, autor, m.in.: raportu na temat postaw młodzieży województwa łódzkiego wobec dopalaczy (wrzesień 2019), „Falochronu dla Śląska” (programu profilaktyki wczesnej wobec zachowań ryzykownych dzieci i młodzieży), pracy „Ryzykowne zachowania seksualne młodzieży w centrum oddziaływań profilaktycznych” (Kraków 2018), raportu na temat postaw obywatelskich współczesnej młodzieży (NIW, Warszawa 2019). Komendant Wielkopolskiej Chorągwi Harcerzy ZHR (1997-8). 

ks. dr hab. Bogusław Edward Migut, profesor KUL

ur. 20 października 1960 r. jest księdzem archidiecezji lubelskiej i profesorem teologii liturgii na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w
Lublinie. W 1984 uzyskał tytuł magistra teologii na WT KUL. W 1994 na podstawie pracy „Historiozbawcze ujęcie sakramentów według Salvatore Marsilego OSB (1910-1983)” uzyskał stopień doktora. W 2007 nadano mu stopień doktora habilitowanego (rozprawa: „Teologia liturgiczna szkoły rzymskiej”). Jest profesorem KUL, dyrektorem Instytutu Liturgiki i Homiletyki i kierownikiem Katedry Teologii Liturgii. Prowadzi badania nad relacją teologii do liturgii, w szczególny sposób nad teologią liturgiczną. Na tym polu współpracuje z najważniejszymi ośrodkami teologicznymi w Europie i USA. Ponadto prowadzi badania nad relacja liturgii do życia chrześcijańskiego oraz nad metodą skautową.

Działalność na polu harcerskim:

1992 – zaangażowanie duszpasterskie w pracę ze Skautami Europy,
2003-2009 – krajowy asystent kościelny Federacji Skautingu Europejskiego,
2009-2018 – Duszpasterz Federalny FSE,
2018 – praca z namiestnictwem przewodniczek.

Najważniejsze publikacje na temat skautingu i wychowania:

Le sfide educative della nuova Europa [Quaderni di Azimuth 8], Roma 2003;
Skauting katolicki narzędziem ewangelizacji, w: „Skauting katolicki. Idea o. Jakuba Sevina SJ”, red. B. Migut, Tarnów: Biblos 2002, s. 43-58
Antropologia teologiczna w odpowiedzi na współczesne wyzwania wychowawcze, w: „Kościół – naród – rodzina.
Nauczanie Jana Pawła II w praktyce duszpasterskiej”, red. B. Migut, D. Capała, Lublin: Polihymnia 2004, s. 187-204.

dr hab. Maciej Tanaś, profesor APS

Pedagog, profesor i dziekan Wydziału Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Marii Grzegorzewskiej (od 2012). Prezes Kolegium Ekspertów Naukowych NASK i Kierownik Wydziału Informatyki w Edukacji. Kierownik Sekcji Pedagogiki Mediów w Komitecie Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk.
Doktor honoris causa Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego w Winnicy Michał Kociubiński na Ukrainie (2017). Członek Rady Naukowej Muzeum Harcerstwa. Były doradca społeczny i szef Zespołu ds. Bezpieczeństwa Dziecka w Cyberprzestrzeni przy Rzeczniku Praw Dziecka. Sszef lub członek wielu międzynarodowych zespołów badawczych. Autor i współautor ponad 250 publikacji naukowych. 

Redaktor naczelny międzynarodowego czasopisma naukowego „International Journal of Pedagogy, Innovation and New Technologies” oraz członek komitetów naukowych 7 czasopism naukowych. Członek Komitetu Mediów KNP Polskiej Akademii Nauk „Za zasługi dla rozwoju polskiej pedagogiki”; Członek Sekcji Pedagogiki Specjalnej Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Naukowego Edukacji Internetowej, Polskiego Towarzystwa Technologii Edukacyjnych i Mediów, Sekcji Arteterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego,
Jury Międzynarodowego Fotograficznego Konkurs „Matematyka w obiektywie”. Promotor 9 doktorów i 8 w toku. Naukowo zaangażowany w dydaktykę ogólną, metodologię nauk społecznych, pedagogikę medialną i edukację informatyczną oraz edukację na rzecz pokoju.

 dr hab. Tomasz Huk

Doktor habilitowany nauk humanistycznych – adiunkt w Instytucie Pedagogiki na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego, gdzie prowadzi badania i zajęcia dla studentów z wykorzystania nowych mediów w edukacji oraz zajęcia z wykorzystania harcerskiej metody wychowawczej w edukacji wczesnoszkolnej.
Rzeczoznawca Ministerstwa Edukacji Narodowej do spraw podręczników z informatyki, członek Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej,  Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej, Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Pełni funkcję zastępcy kierowniczki Harcerskiego Instytutu Badawczego oraz zastępcy redaktora naczelnego międzynarodowego czasopisma
The New Educational Review

Instruktor harcerski Hufca ZHP Katowice. Członek Rady Chorągwi Śląskiej ZHP i komendant Chorągwianej Szkoły Instruktorskiej „Iskra”.  Jest członkiem zespołu naukowego Muzeum Harcerstwa w Warszawie, gdzie odpowiada za projekt powstania encyklopedii harcerstwa. Pomysłodawca wielu imprez harcerskich, takich jak: „Gala mistrzów harcerstwa”, „Harcerska impreza plenerowa”.

dr Ewa Palamer-Kabacińska

Doktor pedagogiki, adiunkt w Zakładzie Badań nad Środowiskami Wychowawczymi na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się badaniami w obszarze experiential learning, a w szczególności pedagogiką przygody, leśną edukacją alternatywną oraz wykorzystaniem ruchu i tańca w programach przygodowych.  Jest koordynatorką specjalności Animacja Kultury i Edukacja Nieformalna, Pozaformalna i Alternatywna.

dr Jakub Czarkowski

Pedagog (nauczyciel dyplomowany), nauczyciel akademicki. Doświadczenia zawodowe zdobywał w placówkach specjalnych, m.in. młodzieżowym ośrodku wychowawczym, rodzinnym domu dziecka, był dyrektorem liceum ogólnokształcącego i bursy. Wykładał m.in. na Uniwersytecie Warszawskim, Uczelni Warszawskiej im Marii Skłodowskiej-Curie, Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Obecnie pracownik Wyższej Szkoły Kryminologii i Penitencjarystyki w Katedrze Andragogiki i Pedagogiki Pracy. 

Autor wielu książek, w tym Plakat Naukowy narzędzie informacji i upowszechniania wiedzy (wspólnie z M. Siwickim) i współredaktor kilku prac zbiorowych,
w tym „Pojutrze. Myśli Aleksandra Kamińskiego” i „Autorytet w wychowaniu człowieka”. Jest autorem rozdziałów w monografiach m.in.
Tutoring jako droga do osobowego rozwoju człowieka w placówce opiekuńczo-wychowawczej w:
„Nowoczesny Wykładowca – tutor, mentor, coach” (red. J. Bałachowicz, A. Rowicka),
O metodzie harcerskiej i jej rozwoju w: „Na tropach harcerskiej metodyki” (red. G. Miłkowska, K. Stęch).

Autor wielu artykułów w czasopismach naukowych, m. in: „Edu@kcja. Magazyn edukacji elektronicznej” (Internet w harcerskim modelu wychowania),
„Warszawskie Studia Teologiczne” (Harcerstwo jako pedagogia wprowadzająca w życie wartościowe),
Ruch Pedagogiczny” (z M. Tanasiem: Rodzinna piecza zastępcza wobec Internetu).

Kierownik projektu „Społeczny obraz rodzinnej pieczy zastępczej” (UW MS-C). Ekspert i juror w konkursach naukowych m.in. „Potencjał naukowy wsparciem dla gospodarki Mazowsza – stypendia dla doktorantów”, (organizator: Marszałek Województwa Mazowieckiego), „Konkurs im. hm. Olgierda Fietkiewicza na prace naukowe poświęcone tematyce harcerskiej” (organizator: Związek Harcerstwa Polskiego). Jest członkiem redakcji czasopism naukowych, m.in. „International Journal of Pedagogy”, „Innovation and New Technologies” (IJPINT), „Harcerstwo”. Instruktor harcerski.

PRELEGENCI I PANELIŚCI

Henryka Bochniarz

Założycielka i przewodnicząca Rady Głównej Konfederacji Lewiatan – największej i najbardziej wpływowej organizacji zrzeszającej przedsiębiorców. Członkini rad nadzorczych międzynarodowych firm – Fiat Chrysler Automotive Poland and Orange Polska. Była minister przemysłu i handlu, wiceprzewodnicząca  BusinessEurope – największej europejskiej organizacji reprezentującej przedsiębiorców. Animatorka życia społecznego i kulturalnego. Filantropka, propagatorka równości i różnorodności nie tylko w biznesie – pomysłodawczyni Kongresu Kobiet, fundacji Prymus – wspierającej edukację dzieci z obszarów
wiejskich.

Wojciech Eichelberger

Psycholog, psychoterapeuta, coach i trener. Uczestniczył w tworzeniu Laboratorium Psychoedukacji w Warszawie, renomowanej i pierwszej w Polsce placówki psychoterapii, treningu i szkolenia działającej nieprzerwanie od 1978 roku. Członkiem zespołu Laboratorium pozostał do roku 2004. Stypendysta Instytutu Psychoterapii Gestalt w Los Angeles(1976) i Zen Center of Rochester(1980).

Autor i współautor wielu popularnych książek z pogranicza psychologii, antropologii i duchowości (m.in.: „Jak wychować szczęśliwe dzieci”, „Pomóż sobie daj światu odetchnąć”, „Kobieta bez winy i wstydu”, „Zdradzony przez ojca”, „Siedem boskich pomyłek”, „Ciałko”, „Zatrzymaj się”, „Alchemia Alchemika”, „Krótko mówiąc”, „Dobra miłość”). Wiele spośród nich trafiło na listy bestsellerów i uzyskało wysokie nakłady. Współtwórca programów telewizyjnych popularyzujących wiedzę i refleksję z obszaru psychologii egzystencjalnej („Okna”, „Być tutaj”, „Nocny Stróż”). Publikuje wywiady, felietony i eseje m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Zwierciadle”, „Charakterach”, „Wysokich Obcasach”, „Polityce”, „Więzi”, „Życiu Duchowym”, „Pulsie Biznesu”.

Współtwórca i dyrektor Instytutu Psychoimmunologii w Warszawie. W swoich projektach szkoleniowych i terapeutycznych odwołuje się do koncepcji terapii integralnej, która oprócz psychiki bierze pod uwagę ciało, energię i duchowość człowieka. Zamiłowania pozazawodowe: żeglarstwo, konie, góry, narty, sporty walki. Ojciec dwóch synów. Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta.

phm. dr Ewa Palamer-Kabacińska

Doktor pedagogiki, adiunkt w Zakładzie Badań nad Środowiskami Wychowawczymi na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.
Zajmuje się badaniami w obszarze
experiential learning, a w szczególności pedagogiką przygody, leśną edukacją alternatywną oraz wykorzystaniem ruchu i tańca w programach przygodowych. Jest koordynatorką specjalności Animacja Kultury i Edukacja Nieformalna, Pozaformalna i Alternatywna.

Instruktorka harcerska, działa w organizacji Towarzystwo Skautowe Horn.
Członkini komisji konkursowej konkursu na prace naukowe o tematyce harcerskiej, organizowanego przez ZHP.

Lech Pilawski

Doradca Prezydent w Konfederacji Lewiatan i członek Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego od 2015 roku. W latach 1999-2018 Dyrektor Generalny Konfederacji Lewiatan. Z wykształcenia fizyk, nauczyciel w Liceum im. Janka z Czarnkowa w Czarnkowie, instruktor harcerski związany z  zielonogórskimi Korczakowcami i ruchem korczakowskim, instruktor w Centralnej Szkole Instruktorów ZHP w Oleśnicy, pracował także w Głównej Kwaterze ZHP, z zawodu dziennikarz (redakcja Motywy, Na Tropie, Na Przełaj, PA Interpress, Nowa Europa, BusinessMagazine), autor wielu tekstów i raportów dotyczących gospodarki okresu transformacji, od 1996 roku związany z organizacjami przedsiębiorców i pracodawców – najpierw z Polską Radą Biznesu, a od 1999 roku z Konfederacją Lewiatan.

Małgorzata Siergiej

Instruktorka harcerska, rodowita olsztynianka. Z wykształcenia filolog polski i logopedka ze specjalnością logopedia medialna. Jako wicedyrektor i polonistka z pasją oddaje się uczeniu dzieci i młodzieży języka ojczystego. Obecnie jest członkinią Naczelnictwa i przewodniczy Warmińsko-Mazurskiemu Obwodowi ZHR.
Od kwietnia 2018 roku odpowiadała za realizację Programu ZHR „Niepodległa 1918–2018”w ramach którego współorganizowała ogólnopolski konkurs pod patronatem Ministra Edukacji Narodowej „Szkoła Niepodległej”.

W 2018 r. współpracując z IPN, była jurorem ogólnopolskiego konkursu „Niezwyciężeni 1918–2018. Pokolenia Niepodległej”. Odznaczona Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej i medalem „Pro Patria” przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Jest pomysłodawczynią i współautorką programu Festiwalu Nauki i Sztuki dla szkół z Warmii i Mazur. Współpracuje z Towarzystwem Miłośników Wołynia i Polesia, w 2010 r. otrzymała tytuł członka honorowego, a w 2019 r. medal 25-lecia tego stowarzyszenia.Odpowiedzialna za szereg działań wolontariackich na terenie województwa warmińsko-mazurskiego została wyróżniona tytułem Anioła Młodzieży 2019 nadanym przez Warmińskie Duszpasterstwo Młodzieży.
W latach 2010-2013 była sekretarzem Rady Organizacji Pozarządowych Miasta Olsztyna.
W sierpniu 2019 roku pełniła funkcję komendantki Jubileuszowego Zlotu 30-lecia Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, w którym uczestniczyło 6000 osób. Zainicjowała i przeprowadziła uczczenie Harcerskiej Organizacji Podziemnej „Iskra”.

Ufundowana przez IPN tablica pamiątkowa została uroczyście odsłonięta na murach olsztyńskiej Szkoły Podstawowej nr 13 (marzec 2020 r.). Za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze otrzymała nagrody: Ministra Edukacji Narodowej, Warmińsko-Mazurskiego Kuratora Oświaty i Prezydenta Olsztyna.

Jacek Smura

Instruktor harcerski, czterokrotnie członek Głównej Kwatery ZHP (w latach 1991-94, 1994-98, 1998-2001, 2013-17), trzykrotnie pełnił funkcję zastępcy Naczelnika ZHP (w latach: 1994-1998, 1998-2001, 2016-17), wiceprzewodniczący ZHP (2001-05),.Był komendantem ogólnopolskich przedsięwzięć ZHP: Polowych Zbiórek Harcerstwa Starszego (1992 w Pająku, 1993 w Strącznie),  Letniej Akcji Szkoleniowej (1996 w Bieszczadach), Światowych Zlotów Harcerstwa Polskiego (1995 w Zegrzu, 2000 w Gnieźnie). Opracowywał i wdrażał systemy szkolenia kadr kierowniczych i kształcących, budowania strategii rozwoju i zarządzania zmianami. Autor licznych artykułów kształceniowych i metodycznych w prasie harcerskiej.

Dziś komendant Szczepu 424 Drużyn Harcerskich i Zuchowych „Kampinos” w Izabelinie (Hufiec Nowy Dwór Mazowiecki, Chorągiew Stołeczna ZHP).
Odznaczony: Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym i Złotym Krzyżem Za Zasługi dla ZHP, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Medalem „Za zasługi w Wychowaniu Wodnym ZHP” Generała Mariusza Zaruskiego.

Zawodowo prezes firmy doradczo-szkoleniowej Kontekst HR Polska, trener, doradca, mentor i coach. Był m.in. prelegentem podczas konferencji i seminariów organizowanych przez Instytut Zarządzania, Nowoczesną Firmę oraz Institute for International Research. Autor wielu artykułów dotyczących zarządzania oraz Human Resources Management.

Paweł Zygarłowski

Prezes Zarządu Centrum Rozwoju Szkół Wyższych TEB Akademia – założyciela grupy uczelni niepublicznych, w skład której wchodzą Wyższe Szkoły Bankowe w Gdańsku, Poznaniu, Toruniu, Warszawie i Wrocławiu oraz Dolnośląska Szkoła Wyższa we Wrocławiu. Obecnie jest to największa w Polsce grupa niepublicznych uczelni wyższych prowadząca działalność w 10 miastach i kształcąca ponad 70 tys. studentów i słuchaczy studiów podyplomowych. Uczelnie grupy posiadają 6 uprawnień do nadawania stopnia doktora i jedne uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego.

Absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu oraz Entrepreneurial University Leaders Programme Oxford University, studiował na Uniwersytetach w Antwerpii i Tilburgu. Od 20 lat zaangażowany w zarządzanie uczelniami niepublicznymi, pełnił między innymi funkcję kanclerza i odpowiadał za takie obszary,
jak wypracowanie i implementacja strategii, system organizacyjny uczelni, procesy inwestycyjne, zarządzanie finansami, system HR czy wdrażanie projektów informatycznych. Czynnie uczestniczył w 8 zrealizowanych procesach przejęć i fuzji uczelni niepublicznych. Autor kilkunastu artykułów poświęconych konkurencyjności i konsolidacji szkół wyższych oraz zarządzaniu akademickimi strukturami sieciowymi. Współredaktor naukowy (wraz z K. Łobosem) pierwszej polskiej monografii poświęconej wyłącznie problematyce konsolidacji uczelni „Procesy konsolidacji w szkolnictwie wyższym. Stan i perspektywy” (2015).

Aktywny harcerz i instruktor ZHP w latach 1983-2008. Harcmistrz. Pełnił funkcję drużynowego IDM Cichociemni w Poznaniu, szczepowego poznańskiej „Błękitnej XIV”, komendanta Hufca SIÓDEMKA w Poznaniu, członka Rady Naczelnej ZHP i Głównej Kwatery ZHP. Członek Ruchu Całym Życiem. Współtworzył statuty ZHP oraz pierwszy „Program ekonomiczny ZHP”. Prywatnie uprawia żeglarstwo (jachtowy sternik morski), windsurfing, nurkuje (P2 CMAS), jeździ na nartach i snowboardzie oraz zajmuje się modelarstwem kolejowym w skali 1:220 – odtwarza w miniaturze polski tabor i fragmenty nieczynnej linii kolejowej nr 368.

MODERATOR

Marek Gajdziński

Czynny instruktor harcerski. Obecnie: członek Komisji Harcmistrzowskiej Organizacji Harcerzy ZHR, komendant kursów kadry kształcącej i Kursów Judymowych. Przewodniczący Rady Fundatorów Fundacji „Jakobstaf”. W przeszłości: wieloletni drużynowy 16 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Zawiszy Czarnego, inicjator i twórca Unii Najstarszych Drużyn Harcerskich Rzeczypospolitej (UNDHR), członek Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego (KIHAM), współautor systemu stopni KIHAM, założyciel Polskiego Bractwa Skautowego (PBS), wicenaczelnik podziemnego Ruchu Harcerskiego, Współzałożyciel i wicenaczelnik ZHR (m.in. doprowadził do podziału ZHR na dwie organizacje – męską i żeńską, kierując tworzącą się organizacją harcerzy), dwukrotnie Komendant Mazowieckiej Chorągwi Harcerzy ZHR, inicjator, współtwórca i pierwszy Komendant Główny Harcerskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (HOPR), komendant wielu kursów instruktorskich w tym Agricola i Jakobstaf, inicjator powstania i redaktor pisma instruktorskiego „Pobudka”, autor licznych artykułów i publikacji metodycznych, w tym podręcznika „Harcerski system wychowania”.

Z zawodu inżynier elektryk. Informatyk i przedsiębiorca. W latach 2013-2017 tworzył i koordynował program kształcenia kompetencji osobistych słuchaczy w Krajowej Szkole Administracji Publicznej.

Robert St. Bokacki

Czynny instruktor harcerski. Komendant Hufca ZHP Konstancin-Jeziorna (1993-97), kierownik Wydziału Promocji i Informacji Głównej Kwatery ZHP (1996),
zastępca komendanta Centralnej Szkoły Instruktorskiej ZHP i członek Komisji Stopni Instruktorskich przy Głównej Kwaterze ZHP (1996-98), kierownik Zespołu Pracy z Kadrą Kierowniczą Głównej Kwatery ZHP (1998-1999), p.o. kierownika Wydziału Harcerskiego (1998-99), przewodniczący ogólnopolskiego ruchu programowo-metodycznego Ruch Całym Życiem (1999-2003). Autor wielu artykułów kształceniowych i metodycznych w prasie harcerskiej. W 1997 roku otrzymał Srebrny Krzyż za Zasługi dla ZHP. Był współtwórcą i szefem polskiego oddziału Polsko-Holenderskiej Fundacji Przyjaciół oraz członkiem rady fundacji „Dom Zośki” (dom Tadeusza Zawadzkiego „Zośki” w Zalesiu Dolnym). 
Obecnie komendant reaktywowanego w czerwcu 2020 roku Hufca ZHP Uroczysko Konstancin (Chorągiew Stołeczna ZHP).

Zawodowo wiceprezes firmy doradczo-szkoleniowej Kontekst HR Polska, trener, doradca, mentor i coach. Współpracuje z największymi markami w Polsce.
Autor wielu artykułów o przywództwie, zarządzaniu, motywowaniu, sprzedaży i rozwoju osobistym. Publikuje m.in. w „Personelu i Zarządzaniu”, „Personelu Plus” i „Beneficie”. Autor książek:
Human Management, czyli jak kierować ludźmi po… ludzku, Leadership Tool Box. Ludzki kontekst przywództwa oraz Leadership Toolbox. Narzędzia nowoczesnego menedżera. Jego ostatnia książka znalazła się wśród 10 nominowanych do nagrody Economicusa 2019 – prestiżowego konkursu dla najlepszych książek ekonomiczno-biznesowych na polskim rynku wydawniczym.

O wpływie wioski na wychowanie, czyli o różnorodności wychowawców oddziałujących na jednego wychowanka
Stara prawda mówi, że do urodzenia dziecka wystarczy dwoje ludzi, ale do wychowania potrzebna jest cała wioska. Bylibyśmy naiwni, sądząc, że wpływ na wychowanie młodych ludzi mają wyłącznie rodzice. Dorosły człowiek jest sumą spotkań z innymi ludźmi, wśród których istotną rolę odgrywają wychowawcy –
ze szkoły, z sąsiedztwa, z harcerstwa. Wpływ otoczenia społecznego na młodych ludzi jest zróżnicowany, różna jest jego intensywność i jakość. Odmienne są także przekazywane wzorce postaw i zachowań. Wielość wpływu wychowawczego jest wielką wartością, ale także rodzi wiele niebezpieczeństw.
Jak sprawić, aby wychowanie w Polsce było spójne i wysokiej jakości? Jak zespolić wysiłki różnych środowisk, by wychowywać pięknych ludzi? To tylko niektóre
z tematów, które poruszymy.

Nie ma wychowania bez relacji, czyli o roli relacji w procesie wychowawczym
Pracę wychowawców, choćby nauczycieli, coraz częściej wiąże się wyłącznieze sferą merytoryczną – w głowy młodych ludzi wtłacza się ogromne ilości wiedzy i umiejętności, a potem mierzy skuteczność tego procesu liczbowymi wynikami testów. Uczy się nauczycieli ciągle nowych technik nauczania, zapominając o tej najważniejszej – relacji. A to relacja w głównej mierze decyduje o skuteczności wpływu wychowawców na wychowanków. Relacja jest dla dzieci i młodzieży źródłem motywacji do pracy nad sobą. Jak budować wysokiej jakości relacje z wychowankami? Jak wykorzystać relacje do inspirowania dzieci i młodzieży do niestannego rozwoju? Będziemy rozmawiać o tym, jak to robić.

Nie ma przywództwa bez relacji, czyli o przywództwie w procesie wychowawczym
Przywództwo jest definiowane jako proces wpływania na działania jednostki lub grupy prowadzący do osiągania konkretnych celów w konkretnych sytuacjach. Dzieje się to niezależnie od miejsca, bowiem ludzie, którzy mają duże kompetencje przywódcze, wywierają ogromny wpływ na otaczającą ich rzeczywistość
w biznesie, życiu społecznym i… wychowaniu. Za ich sprawą świat i ludzie się zmieniają. Dlatego przywództwo jest skutecznym narzędziem wychowania. Badanie kanadyjskiego psychologa dr. Alberta Bandury, autora teorii społecznego uczenia się, dowiodły już dawno, że zachowań społecznych uczymy się poprzez obserwację i naśladownictwo. Stąd tak ważne jest, by wychowawcy byli dla dzieci i młodzieży prawdziwymi przywódcami, przewodnikami nie tylko po wiedzy, ale przede wszystkim po życiu. Będziemy rozmawiać o tym, jak to robić.

9.00-9.30 – recepcja uczestników i gości
9.30-9.45 – rozpoczęcie forum, powitanie uczestników i gości, okolicznościowe przemówienia

9.45-10.00 – dr hab. prof. APS Maciej Tanaś
Wykład Inauguracyjny

10.00-10.15 – prof. zwyczajny Bogusław Śliwerski

O wpływie wioski na wychowanie, czyli
o różnorodności wychowawców oddziałujących
na jednego wychowanka

10.15-11.15 – panel dyskusyjny
O wpływie wioski na wychowanie, czyli
o różnorodności wychowawców oddziałujących
na jednego wychowanka

z udziałem gości:
• Michał Guć, wiceprezydent Gdyni ds. społecznych
• ks. dr hab., prof. KUL Bogusław Edward Migut
• hm. Małgorzata Siergiej

prowadzenie: hm. Tomasz Fliszkiewicz

11.15-11.20 – przerwa
11.20-11.35 – Wojciech Eichelberger
Nie ma wychowania bez relacji, czyli o roli relacji
w procesie wychowawczym

11.35-12.35 – panel dyskusyjny
Nie ma wychowania bez relacji, czyli o roli relacji
w procesie wychowawczym

z udziałem gości:
• dr hab. prof. UAM Sylwia Jaskulska
• dr Ewa Palamer-Kabacińska
• Renata Korolczuk
• Grażyna Widera

prowadzenie: hm. Marek Gajdziński

12.35-12.50 – prezentacja o warsztatach (21.11)
12.50-13.00 – przerwa
13.00-13.15 – Henryka Bochniarz
Nie ma przywództwa bez relacji, czyli o przywództwie w procesie wychowawczym

13.15-14.15 – panel dyskusyjny
Nie ma przywództwa bez relacji, czyli o przywództwie w procesie wychowawczym

z udziałem gości:
• Lech Pilawski
• Paweł Zygarłowski
• hm. Jacek Smura

prowadzenie: hm. Jolanta Kreczmańska

14.15-14.30 – podsumowanie konferencji
14.30-14.45 – prezentacja o warsztatach (21.11)

Zapraszamy do wypełnienia formularza zgłoszeniowego.

Zgłoszenia przyjmujemy od 5 do 31 października 2020 do 24:00

Wszelkie pytania dotyczące Forum o Wychowaniu prosimy przesyłać na adres:
forum@rohis.pl

Zadanie jest finansowane ze środków otrzymanych z Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Wsparcia Rozwoju Organizacji Harcerskich i Skautowych na lata 2018-2030

Wspierają polskie harcerstwo

Rządowy Program Wsparcia Rozwoju Organizacji Harcerskich i Skautowych na lata 2018-2030

Program jest nową formą wsparcia dla organizacji harcerskich, będących ważnym partnerem państwa w działaniach na rzecz rozwoju i wychowywania młodych ludzi. Działalność harcerska jest prowadzona według systemu wychowania, nawiązującego do dorobku światowego skautingu i polskiego ruchu harcerskiego. Dzięki temu stwarza możliwość wszechstronnego, nowoczesnego i harmonijnego rozwoju fizycznego, intelektualnego, emocjonalnego, społecznego i duchowego dzieci i młodzieży.